و هر كسى مؤمنى را به عمد بكشد ، كيفرش جهنّم است . جاودانه در آن مىماند و خداوند بر او خشم مىگيرد و لعنتش مىكند و برايش عذابى خوار كننده آماده كرده است . هر گاه كه لعنت و عذاب بزرگ الهى شامل كسى كه مؤمنى را به عمد بكشد مىگردد ، آيا شامل كسى كه حسين ( ع ) را بكشد نمىگردد . حسينى كه سبط رسول ( ص ) و ميوهء دل بتول ( س ) است و جدّش دربارهء وى فرمود : « حسين از من است و من از حسينم . خداوند دوست دارد ، هر كس كه حسين را دوست بدارد » . « 1 » باز خداى متعال مىفرمايد : وَ إِذْ قُلْنا لَكَ إِنَّ رَبَّكَ أَحاطَ بِالنَّاسِ وَ ما جَعَلْنَا الرُّؤْيَا الَّتِي أَرَيْناكَ إِلَّا فِتْنَةً لِلنَّاسِ وَ الشَّجَرَةَ الْمَلْعُونَةَ فِي الْقُرْآنِ وَ نُخَوِّفُهُمْ فَما يَزِيدُهُمْ إِلَّا طُغْياناً كَبِيراً . « 2 » و آن گاه كه به تو گفتيم : پروردگارت به مردم احاطه دارد و رؤيايى را كه به تو نشان داديم و نيز شجره ملعونه در قرآن چيزى جز براى آزمايش مردم نبود . و ما مردم را مىترسانيم ، اما جز بر طغيان بزرگشان نمىافزايد . يزيد از افراد شجرهء ملعون در قرآن است . جلال الدين سيوطى در تفسير الدرّ المنثور گويد : ابن ابى حاتم به نقل از يعلى بن مرّة گويد : رسول خدا ( ص ) فرمود : بنى اميه را بر منبرهاى زمين نشانم دادند . آنان بر شما حكومت خواهند يافت و خواهيد ديد كه حكمرانانى بد هستند . رسول خدا ( ص ) از اين بابت اندوهگين بود . پس خداى متعال آيهء شريفهء « وَ ما جَعَلْنَا الرُّؤْيَا الَّتِي أَرَيْناكَ إِلَّا فِتْنَةً لِلنَّاسِ » ( و آنچه در خواب به تو نشان داديم ، چيزى جز آزمايش مردم نبود . ) را نازل فرمود ! « 3 » در كتاب المعتضد آمده است : هيچ كس در اين اختلاف ندارد كه مقصود خداوند در اين آيه ، بنى اميه هستند . « 4 »

--> ( 1 ) . مقتل الحسين ( ع ) ، خوارزمى ، دار انوار الهدى ، ج 1 ، ص 213 . ( 2 ) . الاسراء ( 17 ) ، آيه 60 . ( 3 ) . الدر المنثور ، ج 4 ، ص 191 . ( 4 ) . سفينة البحار ، ج 2 ، ص 514 ( مادهء لعن ) .